Page 3

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ratio quidem vestra sic cogit. Vitae autem degendae ratio maxime quidem illis placuit quieta. Ita enim vivunt quidam, ut eorum vita refellatur oratio. Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae. Duo Reges: constructio interrete. Luxuriam non reprehendit, modo sit vacua infinita cupiditate et timore. Sed erat aequius Triarium aliquid de dissensione nostra iudicare. Nam, ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt. Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat.

Similiter sensus, cum accessit ad naturam, tuetur illam quidem, sed etiam se tuetur; Qui est in parvis malis.

Ita prorsus, inquam; Tanta vis admonitionis inest in locis; Quae quidem vel cum periculo est quaerenda vobis; Bonum negas esse divitias, praepos├Čtum esse dicis? Tubulum fuisse, qua illum, cuius is condemnatus est rogatione, P. In schola desinis. Minime vero istorum quidem, inquit. Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas.

Hoc est non modo cor non habere, sed ne palatum quidem. Quid ait Aristoteles reliquique Platonis alumni? Sed fortuna fortis; An vero, inquit, quisquam potest probare, quod perceptfum, quod. Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum. Inde sermone vario sex illa a Dipylo stadia confecimus. Hanc ergo intuens debet institutum illud quasi signum absolvere. Quis enim potest ea, quae probabilia videantur ei, non probare? Fortasse id optimum, sed ubi illud: Plus semper voluptatis? Aliter autem vobis placet.

Re mihi non aeque satisfacit, et quidem locis pluribus. Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere? Color egregius, integra valitudo, summa gratia, vita denique conferta voluptatum omnium varietate. Quo minus animus a se ipse dissidens secumque discordans gustare partem ullam liquidae voluptatis et liberae potest. Refert tamen, quo modo. Cuius ad naturam apta ratio vera illa et summa lex a philosophis dicitur. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit; Quamquam id quidem, infinitum est in hac urbe; Sed ne, dum huic obsequor, vobis molestus sim. Sed id ne cogitari quidem potest quale sit, ut non repugnet ipsum sibi. Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Quem si tenueris, non modo meum Ciceronem, sed etiam me ipsum abducas licebit.

Nam quibus rebus efficiuntur voluptates, eae non sunt in potestate sapientis. Quare conare, quaeso. Sequitur disserendi ratio cognitioque naturae; Deinde disputat, quod cuiusque generis animantium statui deceat extremum.

Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. Illis videtur, qui illud non dubitant bonum dicere -; Te enim iudicem aequum puto, modo quae dicat ille bene noris. Quia, si mala sunt, is, qui erit in iis, beatus non erit. Effluit igitur voluptas corporis et prima quaeque avolat saepiusque relinquit causam paenitendi quam recordandi. Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro;

Id enim volumus, id contendimus, ut officii fructus sit ipsum officium. Est enim effectrix multarum et magnarum voluptatum. Nam et complectitur verbis, quod vult, et dicit plane, quod intellegam; Cur igitur easdem res, inquam, Peripateticis dicentibus verbum nullum est, quod non intellegatur? Pudebit te, inquam, illius tabulae, quam Cleanthes sane commode verbis depingere solebat. Quid est, quod ab ea absolvi et perfici debeat? Aut, Pylades cum sis, dices te esse Orestem, ut moriare pro amico? Odium autem et invidiam facile vitabis. Bonum integritas corporis: misera debilitas.

Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Nam adhuc, meo fortasse vitio, quid ego quaeram non perspicis.

Facit igitur Lucius noster prudenter, qui audire de summo bono potissimum velit; Theophrastus mediocriterne delectat, cum tractat locos ab Aristotele ante tractatos? Quid censes in Latino fore? Restatis igitur vos; Ab hoc autem quaedam non melius quam veteres, quaedam omnino relicta. Huic mori optimum esse propter desperationem sapientiae, illi propter spem vivere. Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem. Et quidem iure fortasse, sed tamen non gravissimum est testimonium multitudinis.